Jak ośmiornica widzi świat?

Oto jedna z najlepszych zagadek biologii: ośmiornica, mistrzyni maskowania się zmianą barw, jest niemal na pewno ślepa na kolory. Z jednym rodzajem fotoreceptora powinna teoretycznie widzieć świat w skali szarości, a mimo to bezbłędnie wtapia się w barwny koralowiec. Jej sztuczka polega na odczytywaniu polaryzacji światła, ukrytej warstwy świata wzrokowego, do której nie mamy dostępu. Ślepy na barwy w klasycznym sensie, ale wyśmienicie czuły na światło spolaryzowane oraz jasność i kontrast. (Są przesłanki, że wykorzystuje rozmycie chromatyczne do wywnioskowania koloru.)

Ślepy na barwy w klasycznym sensie, ale wyśmienicie czuły na światło spolaryzowane oraz jasność i kontrast. (Są przesłanki, że wykorzystuje rozmycie chromatyczne do wywnioskowania koloru.) Monochromatyczne (jeden fotoreceptor) + czułość na polaryzację

Jego oczy rozróżniają około 6 cykli na stopień (20/130), podczas gdy człowiek osiąga około 60 cpd (20/20). Jego pole widzenia obejmuje około 320°.

Jego oczy rozróżniają około 6 cykli na stopień wobec twoich 60, więc twarz musi być mniej więcej 10 razy bliżej, żeby dostrzegł szczegół, który widzisz ty. Twoja sylwetka i ruch docierają wyraźnie; wyraz twarzy już nie.

Doskonałe widzenie kontrastu w słabym świetle.

Widzi światło spolaryzowane. Skóra być może również wykrywa światło. Pozioma źrenica utrzymuje horyzont w ostrości. Jedna intrygująca hipoteza głosi, że ośmiornica wykorzystuje sposób, w jaki jej dziwnie ukształtowana źrenica rozmazuje światło w barwne obwódki, odczytując to rozmycie, by wywnioskować odcień bez prawdziwych czopków barwnych. Byłby to zgrabny sposób na obejście problemu posiadania tylko jednego receptora.

Ośmiornica widzi około 20/130 wobec twojego 20/20 i, w zwykłym sensie, żadnego koloru. Wykrywa jednak polaryzację światła, cały kanał informacji, który twoje oczy po prostu odrzucają.