Ինչպե՞ս է ութոտնուկ տեսնում աշխարհը

Ահա կենսաբանության լավագույն հանելուկներից մեկը՝ ութոտնուկը, գույն փոխող քողարկման վարպետը, գրեթե անկասկած գունակույր է։ Ֆոտոընկալիչի մեկ տեսակով նա տեսականորեն պետք է աշխարհը տեսնի մոխրագույն երանգներով, և այնուամենայնիվ անթերի ձուլվում է գունավոր մարջանին։ Նրա հնարքը լույսի բևեռացումը կարդալն է՝ տեսողական աշխարհի թաքնված շերտ, որին մենք չենք կարող հասնել։ Դասական իմաստով կույր է գույնի նկատմամբ, բայց նրբորեն զգայուն է բևեռացված լույսի, պայծառության և կոնտրաստի նկատմամբ։ (Կան նշաններ, որ գույնը եզրակացնելու համար օգտագործում է քրոմատիկ ապակենտրոնացումը։)

Դասական իմաստով կույր է գույնի նկատմամբ, բայց նրբորեն զգայուն է բևեռացված լույսի, պայծառության և կոնտրաստի նկատմամբ։ (Կան նշաններ, որ գույնը եզրակացնելու համար օգտագործում է քրոմատիկ ապակենտրոնացումը։) Միագույն (միայն մեկ ֆոտոընկալիչ) + բևեռացման նկատմամբ զգայունություն

Նրա աչքերը տարբերում են աստիճանում մոտ 6 ցիկլ (20/130), մինչդեռ մարդը հասնում է մոտ 60 cpd (20/20)։ Տեսադաշտն ընդգրկում է մոտ 320°։

Նրա աչքերը տարբերում են աստիճանում մոտ 6 ցիկլ՝ քո 60-ի դիմաց, ուստի դեմքը պետք է մոտ 10 անգամ ավելի մոտ լինի, որ նա տեսնի այն մանրամասնը, ինչ դու։ Քո ուրվագիծն ու շարժումը հասնում են պարզ, դեմքի արտահայտությունը՝ ոչ։

Գերազանց կոնտրաստային տեսողություն թույլ լույսի պայմաններում։

Տեսնում է բևեռացված լույսը. Մաշկը գուցե նույնպես հայտնաբերում է լույսը. Հորիզոնական բբը հորիզոնը պահում է կենտրոնացված. Մի հետաքրքրական գաղափար պնդում է, որ ութոտնուկն օգտագործում է իր տարօրինակ ձևի բբի եղանակը՝ լույսը գունավոր եզրերի քսելու, և կարդում է այդ մշուշը՝ երանգ եզրակացնելու առանց իսկական գունային կոների։ Դա մեկ ընկալիչ ունենալու հմուտ շրջանցում կլիներ։

Ութոտնուկը տեսնում է մոտ 20/130՝ ձեր 20/20-ի դիմաց, և սովորական իմաստով՝ ընդհանրապես ոչ մի գույն։ Այնուամենայնիվ նա հայտնաբերում է լույսի բևեռացումը՝ տեղեկության մի ամբողջ ալիք, որ ձեր աչքերը պարզապես դեն են նետում։