ปลาหมึกยักษ์มองเห็นโลกอย่างไร?

นี่คือหนึ่งในปริศนาที่ดีที่สุดของชีววิทยา ปลาหมึกยักษ์ ผู้เชี่ยวชาญการพรางตัวด้วยการเปลี่ยนสี แทบจะแน่นอนว่าตาบอดสี ด้วยเซลล์รับแสงเพียงชนิดเดียว ในทางทฤษฎีมันควรเห็นโลกเป็นสีเทา แต่กลับกลมกลืนเข้ากับปะการังสีสันได้อย่างไร้ที่ติ เคล็ดลับของมันคือการอ่านการโพลาไรซ์ของแสง ชั้นที่ซ่อนอยู่ของโลกการมองเห็นที่เราเข้าไม่ถึง ตาบอดสีในความหมายคลาสสิก แต่ไวต่อแสงโพลาไรซ์ ความสว่าง และคอนทราสต์อย่างประณีต (มีข้อบ่งชี้ว่ามันใช้ความเบลอเชิงสีเพื่ออนุมานสี)

ตาบอดสีในความหมายคลาสสิก แต่ไวต่อแสงโพลาไรซ์ ความสว่าง และคอนทราสต์อย่างประณีต (มีข้อบ่งชี้ว่ามันใช้ความเบลอเชิงสีเพื่ออนุมานสี) เอกรงค์ (เซลล์รับแสงชนิดเดียว) + ไวต่อโพลาไรเซชัน

ดวงตาของมันแยกแยะได้ราว 6 รอบต่อองศา (20/130) ขณะที่มนุษย์ทำได้ราว 60 cpd (20/20) ขอบเขตการมองเห็นของมันครอบคลุมราว 320°

ตาของมันแยกได้ราว 6 รอบต่อองศา ขณะที่คุณได้ 60 ดังนั้นใบหน้าต้องเข้าใกล้ราว 10 เท่าจึงจะเห็นรายละเอียดเท่าที่คุณเห็น รูปร่างและการเคลื่อนไหวของคุณมาถึงชัดเจน แต่สีหน้าไม่

มองเห็นคอนทราสต์ในที่แสงน้อยได้ยอดเยี่ยม

มองเห็นแสงโพลาไรซ์. ผิวหนังอาจตรวจจับแสงได้ด้วย. รูม่านตาแนวนอนช่วยให้ขอบฟ้าอยู่ในโฟกัส. แนวคิดหนึ่งที่น่าสนใจเสนอว่าปลาหมึกยักษ์ใช้ประโยชน์จากวิธีที่รูม่านตารูปทรงประหลาดของมันป้ายแสงออกเป็นขอบสีต่างๆ แล้วอ่านความเบลอนั้นเพื่อคาดเดาเฉดสีโดยไม่มีเซลล์รูปกรวยรับสีจริง มันคงเป็นทางเลี่ยงที่แยบยลสำหรับการมีตัวรับเพียงชนิดเดียว

ปลาหมึกยักษ์เห็นราว 20/130 เทียบกับ 20/20 ของคุณ และในความหมายทั่วไปแล้ว ไม่มีสีเลย อย่างไรก็ตาม มันตรวจจับการโพลาไรซ์ของแสงได้ ซึ่งเป็นข้อมูลทั้งช่องทางที่ดวงตาคุณทิ้งไปเฉยๆ