Hoe ziet een hond de wereld?

Loop bij schemering naast een hond en je deelt een wereld die hij heel anders leest. Zijn netvlies geeft fijne details en het volledige kleurenpalet op voor iets waar een jager en metgezel echt iets aan heeft: een breed, op beweging belust zicht dat opbloeit in weinig licht. Rood en groen vervagen tot vuilgele tinten, maar een geworpen bal of het wegschieten van een eekhoorn springt er meteen uit. Ziet blauw en geel; onderscheidt rood niet van groen (beide lijken geelachtig grijs). Vindt een rode bal in het gras via geur en beweging, niet via kleur.

Ziet blauw en geel; onderscheidt rood niet van groen (beide lijken geelachtig grijs). Vindt een rode bal in het gras via geur en beweging, niet via kleur. Dichromaat (2 soorten kegeltjes) + staafrijk netvlies

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 12 cycli per graad (20/75), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 245°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 12 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 5 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Tapetum lucidum + door staafjes gedomineerd netvlies: heeft ongeveer een kwart van het licht nodig dat een mens nodig heeft.

Uitstekende bewegingsdetectie. Goed zicht bij weinig licht. Breed panoramisch gezichtsveld. De ogen van een hond verversen een beeld sneller dan de onze, snel genoeg dat een oude beeldbuistelevisie voor hem meer op een flikkerende diavoorstelling leek dan op vloeiende beweging. Daarom betrappen je snelste handgebaren een hond nooit onvoorbereid.

Het fijne detail van een hond ligt rond 20/75, ruim onder jouw 20/20, en hij werkt met twee primaire kleuren in plaats van drie. Wat hij aan scherpte inlevert, wint hij terug na zonsondergang: een kwart van jouw licht is genoeg, over een gezichtsveld van 245 graden.