Hoe ziet een kat de wereld?

De ogen van een kat zijn gebouwd voor de jacht bij zonsopgang en zonsondergang, niet om van een zonsondergang te genieten. Kleur komt verwassen en flauw binnen, en alles dichterbij dan zo'n 25 centimeter vervaagt tot een vlek, en daarom besnuffelt een kat een lekkernij die vlak onder haar neus wordt gehouden in plaats van ernaar te staren. Wat ze aan kleur en scherpstellen dichtbij verliest, wint ze terug na donker, wanneer haar ogen het flauwste licht opzuigen. Dof, weinig verzadigd kleurenzicht, overheerst door blauw en geel; slechte rood-groen-discriminatie en over het algemeen weinig belangstelling voor kleur.

Dof, weinig verzadigd kleurenzicht, overheerst door blauw en geel; slechte rood-groen-discriminatie en over het algemeen weinig belangstelling voor kleur. Dichromaat (2 soorten kegeltjes), sterk door staafjes gedomineerd

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 5 cycli per graad (20/150), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 200°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 5 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 12 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Groot hoornvlies, spleetpupil en krachtig tapetum lucidum: ziet met ongeveer een zesde van het licht dat wij mensen nodig hebben.

Uitzonderlijk zicht bij weinig licht. Uitstekende bewegingsdetectie. Wazig van dichtbij (<25 cm). Die griezelige nachtelijke oogglans is het tapetum lucidum, een spiegel achter het netvlies die licht terugkaatst voor een tweede kans op detectie. Daardoor ziet een kat in ongeveer een zesde van het licht dat jij nodig zou hebben.

Bij daglicht onderscheidt een kat ongeveer 20/150 tegenover jouw 20/20, en haar kleuren ogen dof naast de jouwe. Bij het vallen van de nacht keert de rangorde om: ze ziet jou ruimschoots de baas in bijna-duisternis, over een veld van 200 graden dat ongeveer overeenkomt met het jouwe.