कुत्रा जग कसे पाहते?

संध्याकाळच्या वेळी कुत्र्यासोबत चालत जा आणि तुम्हाला जाणवेल की तो हेच जग किती वेगळ्या पद्धतीने वाचतो. त्याची रेटिना बारीक तपशील आणि पूर्ण रंगपटल सोडून देते आणि त्याबदल्यात शिकारी व सोबती दोघांनाही खरोखर उपयोगी पडेल असे काही मिळवते: हालचालींसाठी आतुर असलेले रुंद दृश्य जे कमी प्रकाशात जिवंत होते. लाल आणि हिरवे रंग मातकट पिवळ्यात मिसळून जातात, तरीही फेकलेला चेंडू किंवा खारीची धाव लगेच नजरेत भरते. निळे आणि पिवळे रंग दिसतात; लाल आणि हिरवा वेगळे करता येत नाहीत (दोन्ही पिवळसर करड्या रंगाचे दिसतात). गवतावरचा लाल चेंडू रंगावरून नव्हे तर वास आणि हालचालीवरून सापडतो.

निळे आणि पिवळे रंग दिसतात; लाल आणि हिरवा वेगळे करता येत नाहीत (दोन्ही पिवळसर करड्या रंगाचे दिसतात). गवतावरचा लाल चेंडू रंगावरून नव्हे तर वास आणि हालचालीवरून सापडतो. द्विवर्णी (२ प्रकारचे शंकू) + दंडपेशीसमृद्ध दृष्टिपटल

त्याचे डोळे सुमारे 12 आवर्तने प्रति अंश (20/75) ओळखतात, तर माणूस सुमारे 60 cpd (20/20) गाठतो. त्याचे दृश्यक्षेत्र सुमारे 245° पसरते.

त्याचे डोळे प्रति अंश सुमारे 12 चक्रे वेगळी करतात, तर तुमचे 60. त्यामुळे तुम्हाला दिसणारा बारकावा त्याला दिसण्यासाठी चेहरा सुमारे 5 पट जवळ हवा. तुमची आकृती आणि हालचाल स्पष्ट पोहोचते; तुमचे हावभाव नाही.

टॅपेटम ल्युसिडम + दंडपेशीबहुल दृष्टिपटल: माणसाला लागणाऱ्या प्रकाशाच्या साधारण एक चतुर्थांश प्रकाशात दिसते.

उत्कृष्ट हालचाल-शोधन. कमी प्रकाशात चांगली दृष्टी. विस्तृत विहंगम क्षेत्र. कुत्र्याचे डोळे आपल्यापेक्षा जलद गतीने दृश्य ताजे करतात, इतक्या वेगाने की जुना CRT टीव्ही त्यांना गुळगुळीत हालचालीपेक्षा लुकलुकणाऱ्या स्लाइडशोसारखा दिसायचा. यामुळेच तुमचे सर्वात वेगवान हाताचे इशारेसुद्धा कुत्र्याला कधी चकित करू शकत नाहीत.

कुत्र्याचा बारीक तपशील सुमारे 20/75 इतका असतो, तुमच्या 20/20 पेक्षा बराच कमी, आणि तो तीनऐवजी दोन मूळ रंगांसह काम करतो. तीक्ष्णतेत जे गमावतो ते अंधारात परत मिळवतो: तुमच्या एक-चतुर्थांश प्रकाशातही, 245-अंश दृश्यभर त्याला पुरेसे असते.