Jak pszczoła miodna widzi świat?

Pszczoła miodna odczytuje kwiat raczej jak mapę do lądowania niż obraz. Jej świat zbudowany jest z ultrafioletu, błękitu i zieleni, bez żadnego receptora czerwieni, więc czerwony mak wygląda niemal czarno. Wiele bladych kwiatów ujawnia za to świecące ultrafioletowe tarcze celownicze, które kierują pszczołę prosto do nektaru. Obraz jest zgrubny, ale to dokładnie taki obraz, jakiego potrzebuje zbieraczka. Widzenie barw UV-niebiesko-zielone. Czerwień wydaje się ciemna lub czarna; kwiaty odsłaniają ukryte cele UV.

Widzenie barw UV-niebiesko-zielone. Czerwień wydaje się ciemna lub czarna; kwiaty odsłaniają ukryte cele UV. Trichromatyczne przesunięte ku UV (bez receptora czerwieni), oczy złożone

Jego oczy rozróżniają około 0.9 cykli na stopień (20/1300), podczas gdy człowiek osiąga około 60 cpd (20/20). Jego pole widzenia obejmuje około 280°.

Jego oczy rozróżniają około 0.9 cykli na stopień wobec twoich 60, więc twarz musi być mniej więcej 67 razy bliżej, żeby dostrzegł szczegół, który widzisz ty. Twoja sylwetka i ruch docierają wyraźnie; wyraz twarzy już nie.

Aktywna za dnia; słaba w słabym świetle.

Widzi w ultrafiolecie prowadnice nektarowe. Ślepa na czerwień. Częstotliwość migotania ~200 Hz: widzi szybki ruch jak w zwolnionym tempie. Wiele kwiatów nosi ultrafioletowe znaki nektarowe niewidoczne dla nas: ukryte tarcze celownicze i pasy pasa startowego, które kierują zapylacze ku nagrodzie. To prywatna rozmowa między rośliną a pszczołą, prowadzona w kolorze, którego nie widzimy.

Rozdzielczość przestrzenna pszczoły, około 20/1300, jest znacznie zgrubniejsza od twojego 20/20, a ona sama jest ślepa na czerwień. W zamian widzi ultrafiolet, którego ty nie widzisz, a jej oczy odświeżają obraz tak szybko, blisko 200 razy na sekundę, że ruch, który ty odczytujesz jako smugę, rozkłada się dla pszczoły wyraźnie.