Πώς βλέπει τον κόσμο τη μέλισσα;

Μια μέλισσα διαβάζει ένα λουλούδι σαν χάρτη προσγείωσης παρά σαν εικόνα. Ο κόσμος της είναι φτιαγμένος από υπεριώδες, μπλε και πράσινο, χωρίς κανέναν υποδοχέα κόκκινου, οπότε μια κόκκινη παπαρούνα φαίνεται σχεδόν μαύρη. Πολλά ωχρά άνθη, αντίθετα, αποκαλύπτουν φωσφορίζοντες υπεριώδεις στόχους που οδηγούν τη μέλισσα κατευθείαν στο νέκταρ. Η εικόνα είναι αδρή, αλλά είναι ακριβώς η εικόνα που χρειάζεται ένας συλλέκτης. Αντίληψη χρώματος UV-μπλε-πράσινου. Το κόκκινο φαίνεται σκούρο ή μαύρο· τα λουλούδια αποκαλύπτουν κρυμμένους στόχους UV.

Αντίληψη χρώματος UV-μπλε-πράσινου. Το κόκκινο φαίνεται σκούρο ή μαύρο· τα λουλούδια αποκαλύπτουν κρυμμένους στόχους UV. Τριχρωματική μετατοπισμένη προς το UV (χωρίς υποδοχέα κόκκινου), σύνθετα μάτια

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 0.9 κύκλους ανά μοίρα (20/1300), ενώ ο άνθρωπος φτάνει γύρω στους 60 cpd (20/20). Το οπτικό του πεδίο καλύπτει περίπου 280°.

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 0.9 κύκλους ανά μοίρα έναντι των δικών σου 60, οπότε ένα πρόσωπο πρέπει να είναι περίπου 67 φορές πιο κοντά για να πιάσει τη λεπτομέρεια που βλέπεις εσύ. Το περίγραμμα και η κίνησή σου φτάνουν καθαρά· η έκφρασή σου όχι.

Ενεργή την ημέρα· κακή με λίγο φως.

Βλέπει τους οδηγούς νέκταρ στο υπεριώδες. Τυφλή στο κόκκινο. Συχνότητα σύντηξης τρεμοπαίγματος ~200 Hz: βλέπει την ταχεία κίνηση σε αργή κίνηση. Πολλά λουλούδια φορούν υπεριώδεις οδηγούς νέκταρ αόρατους για εμάς: κρυμμένους στόχους και ρίγες σαν διάδρομο προσγείωσης που κατευθύνουν τους επικονιαστές προς την ανταμοιβή. Είναι μια ιδιωτική συνομιλία ανάμεσα στο φυτό και τη μέλισσα, που διεξάγεται σε ένα χρώμα που δεν μπορούμε να δούμε.

Η χωρική λεπτομέρεια μιας μέλισσας, γύρω στο 20/1300, είναι πολύ πιο αδρή από το δικό σου 20/20, και είναι τυφλή στο κόκκινο. Σε αντάλλαγμα βλέπει υπεριώδες που εσύ δεν μπορείς, και τα μάτια της ανανεώνονται τόσο γρήγορα, σχεδόν 200 φορές το δευτερόλεπτο, ώστε μια κίνηση που εσύ αντιλαμβάνεσαι ως θαμπάδα να απλώνεται καθαρά για τη μέλισσα.