Hoe ziet een nachtvlinder de wereld?

De nachtvliegende pijlstaartmot doet iets waar onze ogen niet eens aan kunnen beginnen: hij ziet kleur bij sterrenlicht. Speciale lichtverzamelende ogen vangen de flauwe gloed van een schemerige tuin op en trekken er echte kleur uit, zodat een mot in de donkerste nacht de juiste bloesem kan uitkiezen om aan te eten. Ultraviolet maakt deel uit van zijn palet; diep rood ontbreekt grotendeels. Kleurenzicht bij sterrenlichtintensiteiten; arm aan rood, rijk aan UV.

Kleurenzicht bij sterrenlichtintensiteiten; arm aan rood, rijk aan UV. UV-blauw-groen zicht met superpositie-ogen die het licht opstapelen

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 1 cycli per graad (20/1200 (est.)), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 340°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 1 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 60 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Uitmuntend: kleurenzicht bijna in het donker.

Kleurenzicht bij sterrenlicht. Ziet ultraviolet. De superpositie-ogen stapelen het weinige licht op. Een pijlstaartmot kan een bloem aan haar kleur herkennen in licht dat zo schemerig is dat een mens niets dan zwartheid zou zien, terwijl zijn lichtverzamelende ogen verstrooide fotonen optellen tot een bruikbaar, gekleurd beeld.

Het detail van een mot, rond 20/1200, is een fractie van jouw 20/20. Zelfs in het donker ziet hij kleur waar jij er geen ziet, en hij neemt ultraviolet licht waar dat voor jouw ogen gesloten is.