Πώς βλέπει τον κόσμο τον σκόρο;

Ο νυχτοπεταλούδας-γεράκι που πετά τη νύχτα κάνει κάτι που τα μάτια μας δεν μπορούν καν να επιχειρήσουν: βλέπει χρώμα με το φως των άστρων. Ειδικά μάτια που συγκεντρώνουν το φως μαζεύουν την αχνή λάμψη ενός αμυδρού κήπου και αντλούν πραγματικό χρώμα από αυτήν, έτσι ώστε ένας σκόρος να μπορεί να ξεχωρίσει το σωστό άνθος για να τραφεί ακόμη και στην πιο σκοτεινή νύχτα. Το υπεριώδες είναι μέρος της παλέτας του· το βαθύ κόκκινο ως επί το πλείστον λείπει. Αντίληψη χρώματος με εντάσεις φωτός άστρων· φτωχή στο κόκκινο, πλούσια στο UV.

Αντίληψη χρώματος με εντάσεις φωτός άστρων· φτωχή στο κόκκινο, πλούσια στο UV. Όραση UV-μπλε-πράσινου με μάτια υπέρθεσης που συσσωρεύουν το φως

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 1 κύκλους ανά μοίρα (20/1200 (est.)), ενώ ο άνθρωπος φτάνει γύρω στους 60 cpd (20/20). Το οπτικό του πεδίο καλύπτει περίπου 340°.

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 1 κύκλους ανά μοίρα έναντι των δικών σου 60, οπότε ένα πρόσωπο πρέπει να είναι περίπου 60 φορές πιο κοντά για να πιάσει τη λεπτομέρεια που βλέπεις εσύ. Το περίγραμμα και η κίνησή σου φτάνουν καθαρά· η έκφρασή σου όχι.

Εξαιρετική: αντίληψη χρώματος σχεδόν στο σκοτάδι.

Αντίληψη χρώματος στο φως των άστρων. Βλέπει το υπεριώδες. Τα μάτια υπέρθεσης συσσωρεύουν το λίγο φως. Ένας νυχτοπεταλούδας-γεράκι μπορεί να αναγνωρίσει ένα λουλούδι από το χρώμα του σε φως τόσο αμυδρό ώστε ένας άνθρωπος δεν θα έβλεπε παρά σκοτάδι, καθώς τα μάτια του που συγκεντρώνουν το φως αθροίζουν σκορπισμένα φωτόνια σε μια αξιοποιήσιμη, χρωματιστή εικόνα.

Η λεπτομέρεια ενός σκόρου, γύρω στο 20/1200, είναι ένα μικρό κλάσμα του δικού σου 20/20. Ακόμη και στο σκοτάδι βλέπει χρώμα εκεί που εσύ δεν βλέπεις κανένα, και αντιλαμβάνεται υπεριώδες φως κλειστό για τα μάτια σου.