بید جهان را چگونه می‌بیند؟

بیدِ شب‌پرواز، به نام شب‌پرهٔ شاهین، کاری می‌کند که چشمان ما حتی نمی‌توانند به آن دست بزنند: زیر نور ستارگان رنگ می‌بیند. چشمان ویژهٔ نورانباز، تابش کم‌سوی یک باغ تاریک را جمع می‌کنند و از آن رنگ واقعی بیرون می‌کشند، پس یک بید می‌تواند در تاریک‌ترین شب شکوفهٔ درست برای تغذیه را برگزیند. فرابنفش بخشی از پالت اوست؛ قرمز ژرف تا حد زیادی غایب است. دید رنگی در شدت‌های نور ستارگان؛ ضعیف در قرمز، غنی در UV.

دید رنگی در شدت‌های نور ستارگان؛ ضعیف در قرمز، غنی در UV. دید UV-آبی-سبز با چشمان هم‌نهشتی که نور را انباشته می‌کنند

چشمانش حدود 1 چرخه در درجه (20/1200 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 340° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 1 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 60 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

برجسته: دید رنگی تقریباً در تاریکی.

دید رنگی در نور ستارگان. فرابنفش را می‌بیند. چشمان هم‌نهشتی نور اندک را انباشته می‌کنند. شب‌پرهٔ شاهین می‌تواند یک گل را از روی رنگش در نوری چنان کم‌سو بازشناسد که انسان چیزی جز سیاهی نمی‌بیند، چشمان نورانبازش فوتون‌های پراکنده را در تصویری رنگی و کاربردی جمع می‌زنند.

جزئیات بید، حدود ۲۰/۱۲۰۰، کسری کوچک از ۲۰/۲۰ شماست. حتی در تاریکی رنگی می‌بیند که شما هیچ نمی‌بینید، و نور فرابنفشِ بسته بر چشمان شما را درک می‌کند.