Jak grzechotnik (żmija dołkowa) widzi świat?

Żmija dołkowa poluje przy pomocy zmysłu, jakiego nie ma żaden człowiek: czuje ciepło jako obraz. Dwa dołki między oczami a nozdrzami wykrywają podczerwone ciepło promieniujące z żywych ciał, a jej mózg zespala tę termiczną mapę z jej zwyczajną, dość mroczną sceną wzrokową. W czarną jak smoła noc ciepła mysz żarzy się na tle chłodnego gruntu niczym lampa. Skromne widzenie barw widzialnych, nałożone na termiczny „obraz” ciepłych ciał: zabójcze do polowania na ciepłokrwistą zdobycz w ciemności.

Skromne widzenie barw widzialnych, nałożone na termiczny „obraz” ciepłych ciał: zabójcze do polowania na ciepłokrwistą zdobycz w ciemności. Widzenie światła widzialnego + narządy jamkowe podczerwieni (termoreceptory TRPA1)

Jego oczy rozróżniają około 3 cykli na stopień (20/600 (visible)), podczas gdy człowiek osiąga około 60 cpd (20/20). Jego pole widzenia obejmuje około 300°.

Jego oczy rozróżniają około 3 cykli na stopień wobec twoich 60, więc twarz musi być mniej więcej 20 razy bliżej, żeby dostrzegł szczegół, który widzisz ty. Twoja sylwetka i ruch docierają wyraźnie; wyraz twarzy już nie.

Narządy jamkowe działają w całkowitej ciemności; wiele węży poluje nocą.

Wykrywa ciepło ciała zdobyczy. Łączy ciepło + światło w jedno postrzeganie. Niektóre gatunki widzą bliski UV. Narządy dołkowe są tak czułe, że mogą zarejestrować zmianę o ułamek stopnia, dość, by żmija z zawiązanymi oczami trafiła celnie w ciepły cel w zupełnej ciemności. Celuje ciepło, nie światło.

Przy zwykłym świetle wzrok żmii dołkowej jest kiepski, może 20/600 do twojego 20/20. To, co dokłada, to termiczny zmysł, którego zupełnie ci brak, w istocie widząc ciepło ciała, które ty możesz jedynie czuć na skórze.