اردک جهان را چگونه می‌بیند؟

اردک جهان را از میان چشمان چهاررنگیِ تنظیم‌شده برای فرابنفش که در دو سوی سرش جای گرفته‌اند تماشا می‌کند و به او دایره‌ای تقریباً کامل از آگاهی می‌دهد. آن نمای سرتاسری به او اجازه می‌دهد تقریباً هم‌زمان تغذیه کند، دلبری کند و مراقب خطر باشد، در حالی که فرابنفش علامت‌های پری روی دیگر اردک‌ها را آشکار می‌کند که از ما پنهان می‌مانند. آب، آسمان و رقیب همه در رنگی غنی‌تر از آنچه ما می‌توانیم خوانده می‌شوند. رنگ غنی به‌علاوه فرابنفش؛ UV نشانه‌های پرها را برجسته می‌کند.

رنگ غنی به‌علاوه فرابنفش؛ UV نشانه‌های پرها را برجسته می‌کند. چهاررنگ‌بین (۴ مخروط) + قطرات روغنی

چشمانش حدود 10 چرخه در درجه (20/120 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 340° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 10 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 6 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

معقول؛ بیشتر روزفعال.

فرابنفش را می‌بیند. میدان دید تقریباً ۳۶۰°. می‌تواند با یک چشم باز بخوابد (با یک نیمکره بیدار). اردک می‌تواند به معنای واقعی کلمه با یک چشم باز بخوابد، نیمی از مغزش را بیاساید در حالی که نیمهٔ دیگر و چشم متناظرش هوشیار مراقب شکارچیان می‌ماند. در پرنده‌ای که در لبهٔ گروهی خفته چرت می‌زند دنبالش بگردید.

جزئیات اردک حدود ۲۰/۱۲۰ در برابر ۲۰/۲۰ شماست، اما رنگ چهارمی و فرابنفشی می‌بیند که شما نمی‌بینید، و میدانی ۳۴۰ درجه‌ای را در برابر ۲۰۰ درجهٔ شما جاروب می‌کند.