عقاب جهان را چگونه می‌بیند؟

اگر می‌توانستید لحظه‌ای چشمان عقاب را قرض بگیرید، جهان به کانونی تقریباً تلسکوپی درمی‌آمد. در اوج بر فراز دشتی در پرواز، می‌تواند خرگوشی یا حرکتی به‌باریکی یک تیغه را در چمن از فاصله‌ای تشخیص دهد که ما تنها فرشی سبز و یکدست می‌بینیم. دید رنگی‌اش نیز از ما غنی‌تر است، گسترده‌شده با مخروطی چهارم تا فرابنفش. غنی‌تر از دید انسان، با بُعدی افزون از UV/بنفش؛ قطرات روغنی تفکیک رنگ را تیزتر می‌کنند.

غنی‌تر از دید انسان، با بُعدی افزون از UV/بنفش؛ قطرات روغنی تفکیک رنگ را تیزتر می‌کنند. چهاررنگ‌بین (۴ نوع مخروط) + قطرات روغنی رنگی

چشمانش حدود 140 چرخه در درجه (20/4) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 340° را دربر می‌گیرد.

روزفعال؛ چشمان عظیم و فووئای مرکزی عمیقی که همچون ذره‌بین عمل می‌کند.

تیزبینی ۲-۳ برابر انسان. فرابنفش را می‌بیند (شکار را از روی ادرار بازتاب‌دهنده در UV ردیابی می‌کند). دو فووئا در هر چشم. هر چشم عقاب دو مرکز کانونی، یا حفرهٔ مرکزی، دارد — یکی رو به جلو و یکی به کنار — و می‌تواند طعمه را از روی درخشش فرابنفش رد ادراری که ولک‌ها در گذرگاه‌هایشان به‌جا می‌گذارند ردیابی کند.

عقاب حدود دو تا سه برابر تیزتر از شما می‌بیند، نزدیک ۲۰/۴ در برابر ۲۰/۲۰ شما. افزون بر سه رنگی که شما پیش‌تر دارید، یک بُعد کامل فرابنفش می‌افزاید.