مرغ جهان را چگونه می‌بیند؟

پشت چشمان مرغ بسیار بیشتر از آنچه شهرتش نشان می‌دهد در جریان است. او یک چهاررنگ‌بین است با چهار مخروط رنگی به‌علاوهٔ قطره‌های روغنیِ ریز که مانند صافی‌های رنگی عمل می‌کنند و به او پالتی غنی‌تر از پالت ما می‌دهند و تا فرابنفش گسترده می‌شود. حتی آسمان بالا و زمین پایین را از راه نواحی متفاوتی از هر چشم پردازش می‌کند. غنی‌تر از انسان، با یک کانال UV؛ نشانه‌های UV پرها را که برای ما نامرئی‌اند می‌بیند و نواحی مختلف شبکیه را برای آسمان و زمین پردازش می‌کند.

غنی‌تر از انسان، با یک کانال UV؛ نشانه‌های UV پرها را که برای ما نامرئی‌اند می‌بیند و نواحی مختلف شبکیه را برای آسمان و زمین پردازش می‌کند. چهاررنگ‌بین (۴ مخروط) + مخروط‌های دوگانه + قطرات روغنی

چشمانش حدود 7 چرخه در درجه (20/155 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 300° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 7 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 9 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

روزفعال؛ در شب ضعیف.

فرابنفش را می‌بیند. فیلترهای رنگی قطرات روغنی. نرخ ادغام سوسوی بالا (~۹۰ هرتز). مرغ فرابنفش می‌بیند، پس برای یک ماکیان پرهای خروس می‌توانند علامت‌های فرابنفش درخشانی حمل کنند که برای ما نامرئی‌اند. آن پرندهٔ قهوه‌ای کدر در حیاط شاید رنگ‌هایی بر تن دارد که ما به‌سادگی نمی‌توانیم درکشان کنیم.

جزئیات ریز مرغ، نزدیک ۲۰/۱۵۵، نرم‌تر از ۲۰/۲۰ شماست. با این حال، رنگ اصلی چهارمی و فرابنفشی فراتر از دسترس شما می‌بیند، و چشمانش سریع‌تر چشمک می‌زنند و حرکت تندی را می‌گیرند که برای شما تار می‌شود.