گربه جهان را چگونه می‌بیند؟

چشمان گربه برای شکار در سپیده‌دم و غروب ساخته شده‌اند، نه برای تماشای غروب آفتاب. رنگ کم‌رنگ و محو به آن می‌رسد، و هر چیزی نزدیک‌تر از حدود ۲۵ سانتی‌متر به لکه‌ای تار بدل می‌شود، به همین دلیل گربه خوراکی زیر بینی‌اش را بو می‌کشد به‌جای اینکه به آن خیره شود. آنچه در رنگ و تمرکز نزدیک از دست می‌دهد، پس از تاریکی بازمی‌ستاند، آن‌گاه که چشمانش کم‌سوترین نور را می‌نوشند. رنگِ کم‌رمق و کم‌اشباع، غالب با آبی و زرد؛ تفکیک ضعیف بین قرمز و سبز و به‌طور کلی کم‌اعتنا به رنگ.

رنگِ کم‌رمق و کم‌اشباع، غالب با آبی و زرد؛ تفکیک ضعیف بین قرمز و سبز و به‌طور کلی کم‌اعتنا به رنگ. دورنگ‌بین (۲ نوع مخروط)، بسیار غالب با یاخته‌های استوانه‌ای

چشمانش حدود 5 چرخه در درجه (20/150) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 200° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 5 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 12 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

قرنیه بزرگ، مردمک شکافی و تاپتوم لوسیدوم نیرومند: با حدود یک‌ششم نوری که ما انسان‌ها نیاز داریم می‌بیند.

دید استثنایی در نور کم. تشخیص عالی حرکت. تار در نزدیکی (<۲۵ سانتی‌متر). آن درخشش وهم‌انگیز شبانهٔ چشم، تاپتوم لوسیدوم است، آینه‌ای پشت شبکیه که نور را دوباره از میان آن بازمی‌تاباند تا شانسی دیگر برای دیدن پدید آید. این به گربه اجازه می‌دهد تقریباً با یک‌ششم نوری که شما نیاز دارید ببیند.

در روشنایی روز گربه حدود ۲۰/۱۵۰ را در برابر ۲۰/۲۰ شما تشخیص می‌دهد و رنگ‌هایش در کنار رنگ‌های شما محو به نظر می‌رسند. با فرارسیدن شب رتبه‌بندی وارونه می‌شود: در نزدیک به تاریکی به‌راحتی از شما بهتر می‌بیند، در میدانی ۲۰۰ درجه‌ای که کمابیش با میدان دید شما برابر است.