Πώς βλέπει τον κόσμο τη γάτα;

Τα μάτια μιας γάτας είναι φτιαγμένα για το κυνήγι την αυγή και το σούρουπο, όχι για να θαυμάζουν ένα ηλιοβασίλεμα. Το χρώμα φτάνει ξεθωριασμένο και αχνό, και ό,τι βρίσκεται πιο κοντά από περίπου 25 εκατοστά θολώνει σε μια μουτζούρα, γι' αυτό και μια γάτα μυρίζει μια λιχουδιά που κρατάς κάτω από τη μύτη της αντί να την κοιτάζει. Ό,τι χάνει σε χρώμα και κοντινή εστίαση το ξανακερδίζει μετά το σκοτάδι, όταν τα μάτια της ρουφούν το πιο αχνό φως. Θαμπό και λίγο κορεσμένο χρώμα, με κυριαρχία μπλε και κίτρινων· κακή διάκριση κόκκινου και πράσινου και, γενικά, μικρό ενδιαφέρον για το χρώμα.

Θαμπό και λίγο κορεσμένο χρώμα, με κυριαρχία μπλε και κίτρινων· κακή διάκριση κόκκινου και πράσινου και, γενικά, μικρό ενδιαφέρον για το χρώμα. Διχρωματική (2 τύποι κωνίων), με μεγάλη κυριαρχία ραβδίων

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 5 κύκλους ανά μοίρα (20/150), ενώ ο άνθρωπος φτάνει γύρω στους 60 cpd (20/20). Το οπτικό του πεδίο καλύπτει περίπου 200°.

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 5 κύκλους ανά μοίρα έναντι των δικών σου 60, οπότε ένα πρόσωπο πρέπει να είναι περίπου 12 φορές πιο κοντά για να πιάσει τη λεπτομέρεια που βλέπεις εσύ. Το περίγραμμα και η κίνησή σου φτάνουν καθαρά· η έκφρασή σου όχι.

Μεγάλος κερατοειδής, σχισμοειδής κόρη και ισχυρό tapetum lucidum: βλέπει με περίπου το ένα έκτο του φωτός που χρειαζόμαστε οι άνθρωποι.

Εξαιρετική όραση με λίγο φως. Εξαιρετική ανίχνευση κίνησης. Θολή από κοντά (<25 cm). Εκείνη η ανατριχιαστική νυχτερινή λάμψη των ματιών είναι το tapetum lucidum, ένας καθρέφτης πίσω από τον αμφιβληστροειδή που αναπηδά το φως ξανά μέσα του για μια δεύτερη ευκαιρία ανίχνευσης. Επιτρέπει σε μια γάτα να βλέπει με περίπου το ένα έκτο του φωτός που θα χρειαζόσουν εσύ.

Στο φως της μέρας μια γάτα διακρίνει περίπου 20/150 έναντι του δικού σου 20/20, και τα χρώματά της φαίνονται σβησμένα δίπλα στα δικά σου. Όταν πέφτει η νύχτα η κατάταξη αντιστρέφεται: σε ξεπερνά άνετα στο σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, σε ένα πεδίο 200 μοιρών που περίπου ταιριάζει με το δικό σου.