راسو جهان را چگونه می‌بیند؟

راسو از شکارچیان لانه‌زی نسب می‌برد و چشمانش هنوز بازتاب همان میراث‌اند. بینایی نرم‌لبه و کم‌رنگ است، و به‌جای آن برای تاریکای کم‌سو و تنگ یک تونل یا نیم‌روشنی سپیده‌دم و غروب تنظیم شده است. جهان را در سطح زمین می‌سنجد، جایی که بو و حرکت بیش از تصویری زلال و رنگین اهمیت دارند. دید رنگی آبی-زرد محدود؛ بهینه‌شده برای کنتراست و حرکت در نور کم.

دید رنگی آبی-زرد محدود؛ بهینه‌شده برای کنتراست و حرکت در نور کم. دورنگ‌بین (۲ نوع مخروط)، غالب با یاخته‌های استوانه‌ای

چشمانش حدود 4 چرخه در درجه (20/200) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 270° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 4 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 15 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

دید عالی در نور کم برای شکار در تونل‌ها و در نیم‌نور.

متخصص گرگ‌ومیش. تیزبینی پایین. میدان دید هم‌سطح زمین. چشمان راسو پایین و رو به جلو جای گرفته‌اند برای زندگی‌ای که کنار زمین و درون تونل‌ها می‌گذرد، پس بر سبیل‌ها و بویایی تکیه می‌کند تا فضای درست فراسوی دید نزدیک و تارش را ترسیم کند.

با حدود ۲۰/۲۰۰ راسو بسیار کمتر از ۲۰/۲۰ شما جزئیات می‌بیند، و تنها دو رنگ محو. همین که خورشید فرو رود، دید کم‌نورش، تنظیم‌شده برای گرگ‌ومیش و لانه، دید شما را پشت سر می‌گذارد.