گاو نر جهان را چگونه می‌بیند؟

شنل قرمز گاوباز یکی از بزرگ‌ترین سوءتفاهم‌های بصری تاریخ است. گاو نر قرمزنابیناست، پس پارچهٔ سرخ برایش به‌کلی گم است؛ آنچه در واقع او را به حمله وامی‌دارد حرکت جاروب‌کنندهٔ شنل است، نه رنگ آن. جهان او آمیزه‌ای گسترده و تارِ نرم از آبی‌ها و زردهاست، تنظیم‌شده برای گرفتن حرکت به‌جای جزئیات. جهانی آبی-زرد؛ قرمز تقریباً از خاکستری قابل تشخیص نیست. افسانه «قرمز گاو را خشمگین می‌کند» را باطل می‌کند.

جهانی آبی-زرد؛ قرمز تقریباً از خاکستری قابل تشخیص نیست. افسانه «قرمز گاو را خشمگین می‌کند» را باطل می‌کند. دورنگ‌بین (۲ نوع مخروط)

چشمانش حدود 3.5 چرخه در درجه (20/460) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 330° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 3.5 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 17 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

تاپتوم لوسیدوم به آن دیدی خوب در گرگ‌ومیش می‌دهد.

میدان دید تقریباً پانورامیک. بسیار حساس به حرکت. جزئیات ظریف اندک. چشمان گاو نر کمانی عظیم حدود ۳۳۰ درجه را پوشش می‌دهند، پس به‌سختی نیاز دارد سرش را بچرخاند تا مراقب باشد. یک تکان پارچه بسیار سریع‌تر از هر رنگی به او می‌رسد.

جزئیات ریز گاو نر، حدود ۲۰/۴۶۰، کسری کوچک از ۲۰/۲۰ شماست، و او با دو رنگ در برابر سه رنگ شما سر می‌کند. در برابر این، میدان دید سرتاسری‌اش میدان شما را کوچک جلوه می‌دهد و حرکت را به‌شکلی عالی می‌گیرد.