Jak mysz widzi świat?

Drobny szczegół niemal całkiem znika dla myszy, która oblałaby prawie każdą tablicę okulistyczną. Jej świat jest miękko rozmyty i niemal monochromatyczny, oświetlony na noc, a jednak odbiera coś, czego my nie potrafimy: światło ultrafioletowe. Na wolności może to zamienić ślady zapachowe drapieżników i rywali w świecące drogowskazy rozsiane po ziemi. Dichromatyzm zielony + ultrafioletowy. Bardzo słaba rozdzielczość przestrzenna, ale czułość na wzory UV niewidoczne dla nas.

Dichromatyzm zielony + ultrafioletowy. Bardzo słaba rozdzielczość przestrzenna, ale czułość na wzory UV niewidoczne dla nas. Dichromatyczne z czopkiem czułym na UV, silnie zdominowane przez pręciki

Jego oczy rozróżniają około 1 cykli na stopień (20/1200), podczas gdy człowiek osiąga około 60 cpd (20/20). Jego pole widzenia obejmuje około 280°.

Jego oczy rozróżniają około 1 cykli na stopień wobec twoich 60, więc twarz musi być mniej więcej 60 razy bliżej, żeby dostrzegł szczegół, który widzisz ty. Twoja sylwetka i ruch docierają wyraźnie; wyraz twarzy już nie.

Nocne, siatkówka zdominowana przez pręciki; doskonałe niemal w ciemności.

Widzi ultrafiolet. Ekstremalnie niska ostrość. Stworzone do nocy. Ślady zapachowe i moczu, które zostawiają za sobą drapieżniki, wyróżniają się w świetle ultrafioletowym, więc widzącej UV myszy niebezpieczny teren może roztaczać ostrzegawczą poświatę, obok której my przeszlibyśmy bez zająknienia.

Ostrość widzenia myszy, mniej więcej 20/1200, to znikomy ułamek twojego 20/20. Jej siatkówka to inna historia: stworzona do niemal całkowitej ciemności, w której twoja zawodzi, z czopkiem krótkofalowym sięgającym w nadfiolet, pasmo dla ciebie całkowicie zamknięte.