Hoe ziet een muis de wereld?

Fijn detail lost vrijwel volledig op voor een muis, die zowat elke oogtest zou zakken. Haar wereld is zachtwazig en bijna monochroom, verlicht voor de nacht, en toch neemt ze iets op wat wij niet kunnen: ultraviolet licht. In het wild kan dat de geurmerken van roofdieren en rivalen veranderen in oplichtende wegwijzers, uitgesmeerd over de grond. Groen + ultraviolet dichromatie. Zeer slechte ruimtelijke detaildichtheid, maar gevoelig voor UV-patronen die voor ons onzichtbaar zijn.

Groen + ultraviolet dichromatie. Zeer slechte ruimtelijke detaildichtheid, maar gevoelig voor UV-patronen die voor ons onzichtbaar zijn. Dichromaat met een UV-gevoelige kegel, sterk door staafjes gedomineerd

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 1 cycli per graad (20/1200), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 280°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 1 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 60 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Nachtactief, door staafjes gedomineerd netvlies; uitstekend bijna in het donker.

Ziet ultraviolet. Extreem lage scherpte. Gemaakt voor de nacht. De geur- en urinemerken die roofdieren achterlaten, springen eruit onder ultraviolet licht, dus voor een uv-ziende muis kan gevaarlijk terrein een waarschuwende gloed dragen waar wij pardoes aan voorbij zouden lopen.

De gezichtsscherpte van een muis, ongeveer 20/1200, is een minuscule fractie van jouw 20/20. Haar netvlies is andere koek: gebouwd voor de bijna-duisternis waarin het jouwe strandt, met een kortgolvige kegel die tot in het ultraviolet reikt, een band die voor jou volledig gesloten is.