Hoe ziet een uil de wereld?

Een uil ruilt kleur in voor licht. Zijn enorme ogen zijn volgepakt met schemerlichtreceptoren, wat hem tot een van de fijnste nog levende nachtjagers maakt, al geven ze het donker bijna in zwart-wit weer. Die ogen zijn vaste buizen die niet in de kassen kunnen draaien, en precies daarom draait een uil in plaats daarvan zijn hele kop, en wel opmerkelijk ver. Zeer weinig kleur; volledig geoptimaliseerd om 's nachts licht en beweging op te sporen.

Zeer weinig kleur; volledig geoptimaliseerd om 's nachts licht en beweging op te sporen. Door staafjes gedomineerd en kegelarm ('s nachts bijna monochromaat)

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 7 cycli per graad (20/150 (est.)), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 110°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 7 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 9 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Een van de beste van elk dier: kan bij sterrenlicht jagen.

Buisvormige ogen die niet kunnen draaien (draait het hoofd tot 270°). Naar voren gericht om afstanden te berekenen. Uitzonderlijke gevoeligheid bij weinig licht. Een uil kan zijn kop rond de 270 graden draaien om zijn onbeweeglijke, buisvormige ogen te richten; speciale botten en bloedvaten in zijn nek houden het bloed stromend, zelfs terwijl hij bijna recht achter zich kijkt.

Een uil ziet veel minder kleur dan jij, en over een smaller veld. In bijna-duisternis laat hij jouw zicht ver achter zich en pikt hij prooi op bij sterrenlicht waar jij in feite blind zou zijn.