นกฮูกมองเห็นโลกอย่างไร?

นกฮูกแลกสีเพื่อแสง ดวงตาขนาดมหึมาของมันอัดแน่นด้วยเซลล์รับแสงสลัว ซึ่งทำให้มันเป็นหนึ่งในนักล่ากลางคืนที่ดีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าดวงตานั้นจะทำให้ความมืดกลายเป็นภาพขาวดำแทบทั้งหมด ดวงตาเหล่านั้นเป็นท่อที่ตรึงอยู่กับที่ ไม่สามารถกลอกในเบ้าตาได้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมนกฮูกจึงหันหัวทั้งหัวแทน และหันได้ไกลอย่างน่าทึ่ง สีน้อยมาก ปรับแต่งมาเต็มที่เพื่อตรวจจับแสงและการเคลื่อนไหวในเวลากลางคืน

สีน้อยมาก ปรับแต่งมาเต็มที่เพื่อตรวจจับแสงและการเคลื่อนไหวในเวลากลางคืน ครองด้วยเซลล์รูปแท่งและมีเซลล์รูปกรวยน้อย (เกือบเอกรงค์ในเวลากลางคืน)

ดวงตาของมันแยกแยะได้ราว 7 รอบต่อองศา (20/150 (est.)) ขณะที่มนุษย์ทำได้ราว 60 cpd (20/20) ขอบเขตการมองเห็นของมันครอบคลุมราว 110°

ตาของมันแยกได้ราว 7 รอบต่อองศา ขณะที่คุณได้ 60 ดังนั้นใบหน้าต้องเข้าใกล้ราว 9 เท่าจึงจะเห็นรายละเอียดเท่าที่คุณเห็น รูปร่างและการเคลื่อนไหวของคุณมาถึงชัดเจน แต่สีหน้าไม่

ดีที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งหมด: ล่าเหยื่อได้ในแสงดาว

ดวงตาทรงท่อที่หมุนไม่ได้ (หันหัวได้ถึง 270°). หันไปทางด้านหน้าเพื่อคำนวณระยะ. ไวต่อแสงน้อยอย่างยอดเยี่ยม. นกฮูกสามารถหมุนหัวได้ราว 270 องศาเพื่อเล็งดวงตาทรงท่อที่ขยับไม่ได้ กระดูกและหลอดเลือดพิเศษในคอของมันช่วยให้เลือดไหลเวียนต่อไปได้แม้ในขณะที่มันมองไปด้านหลังตัวเองเกือบตรงๆ

นกฮูกเห็นสีน้อยกว่าคุณมาก และครอบคลุมมุมมองที่แคบกว่า ในความมืดสนิทมันทิ้งการมองเห็นของคุณไว้ไกลลิบ แยกแยะเหยื่อได้ด้วยแสงดาวในที่ที่คุณแทบจะตาบอด