ببر جهان را چگونه می‌بیند؟

پوشش نارنجیِ سوزان ببر یکی از بزرگ‌ترین ترفندهای بصری طبیعت است، و ترفند به‌سوی طعمهٔ اوست، نه ما. گوزن، مانند خود ببر، قرمزنابیناست، پس برای چشمان او آن نارنجی تند سبزی کدر خوانده می‌شود که در جنگل ذوب می‌گردد. پرزرق‌وبرق‌ترین گربهٔ جنگل، برای جانورانی که شکار می‌کند، تقریباً نامرئی است. دورنگ‌بینی آبی-زرد. برای یک گوزن (که او هم کور به قرمز است)، نارنجی ببر سبزفام به نظر می‌رسد: استتار در برابر دیدگان.

دورنگ‌بینی آبی-زرد. برای یک گوزن (که او هم کور به قرمز است)، نارنجی ببر سبزفام به نظر می‌رسد: استتار در برابر دیدگان. دورنگ‌بین (۲ نوع مخروط)، غنی از یاخته‌های استوانه‌ای و با تاپتوم لوسیدوم

چشمانش حدود 7 چرخه در درجه (20/155 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 200° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 7 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 9 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

حدود شش برابر بهتر از انسان در نور کم.

خز نارنجی برای طعمه‌های کور به قرمز استتار است. دید شبانه عالی. حساسیت بالا به حرکت. چون طعمهٔ اصلی‌اش نمی‌تواند قرمز ببیند، ببر نیازی ندارد سبز باشد تا پنهان شود: همان نارنجی که برای ما این‌قدر چشمگیر است برای گوزن استتاری جنگلی مؤثر است و به گربه اجازه می‌دهد پیش از حمله نزدیک بخزد.

ببر حدود ۲۰/۱۵۵ در برابر ۲۰/۲۰ شما می‌بیند و دو رنگ در برابر سه رنگ شما. در نور کم تقریباً شش برابر بهتر از شما می‌بیند، و همین سپیده‌دم، غروب و شب را به ساعات شکارش بدل می‌کند.