چگونه می‌بینند
عنکبوت جهنده جهان را چگونه می‌بیند؟
چشمان ریز — تیزبین‌ترین در اندازهٔ خود
عنکبوت جهندهٔ ریز در بینایی به‌طرز حیرت‌آوری بالاتر از وزن خود مشت می‌زند. از میان هشت چشمش، دو چشم بزرگِ رو به جلو تیزترین دید شناخته‌شده برای جانوری هم‌اندازهٔ خود را ارائه می‌دهند، حساس به فرابنفش و سبز، در حالی که چشمان کوچک‌تر کناری برای حرکت جاروب می‌کنند. او شکارچی‌ای بصری است که مانند گربه به کمین می‌نشیند و می‌جهد به‌جای اینکه طعمه را در تار به دام اندازد.
از چشم آن‌ها ببینید
انسان ≈ 60 cpd (20/10)
دید عنکبوت جهنده چقدر تیز است؟
چشمانش حدود 6 چرخه در درجه (20/100 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/10) می‌رسد. میدان دیدش حدود 320° را دربر می‌گیرد.
عنکبوت جهنده انسان را چگونه می‌بیند؟
چشمانش حدود 6 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 10 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.
مقایسهٔ رنگ
How each colour shifts when seen through this animal's eyes, using the same colour model as the app. Tones a screen can't emit (such as ultraviolet) are shown as an approximation.
عنکبوت جهنده چه رنگ‌هایی را می‌تواند ببیند؟
رنگ UV-سبز، در برخی گونه‌ها با فیلتری در شبکیه تا قرمز گسترش‌یافته. برای چشمانی چنین ریز به‌طرز شگفت‌آوری تیز.
گیرنده‌های نوری
چشمان اصلی: مخروط‌های UV + سبز (برخی با فیلتر قرمز)؛ ۴ جفت چشم
اوج حساسیت مخروط‌ها
- UV360 nm
- سبز530 nm
عنکبوت جهنده در تاریکی چگونه می‌بیند؟
شکارچیانِ روزفعال.
دید عنکبوت جهنده در مقایسه با انسان چگونه است؟
از نظر مطلق جزئیات عنکبوت جهنده، حدود ۲۰/۱۰۰، بسیار پایین‌تر از ۲۰/۲۰ شماست، هرچند برای چنین چشم بسیار کوچکی چشمگیر است. فرابنفشی می‌بیند که شما نمی‌بینید، در سراسر هشت چشمی که بسیار بیشتر از دو چشم شما از پیرامونش را می‌پوشانند.
ویژگی خاص دید عنکبوت جهنده چیست؟
- بیشترین تیزبینی نسبت به اندازه در میان هر جانور
- چشمان اصلیِ تله‌فوتو با شبکیه متحرک
- هشت چشم برای آگاهی تقریباً ۳۶۰°
منابع علمی
- Land (1969)
- Zurek et al. (2015)
دانلود Animal Vision
دوربین را به هر چیزی بگیرید و ببینید جهان در زمان واقعی به دید این حیوان تبدیل می‌شود.
