مرغ مگس‌خوار جهان را چگونه می‌بیند؟

مرغ مگس‌خوار در حال جهش میان گل‌ها رنگ‌هایی می‌بیند که شما هرگز تجربه نکرده‌اید و هرگز نخواهید کرد. فراسوی رنگین‌کمان معمولی، چشمان چهارمخروطی‌اش رنگ‌های «ناطیفی» را درک می‌کنند — ترکیب‌هایی مانند فرابنفش آمیخته با قرمز که هیچ جایی در طیف ما ندارند و هیچ نامی در هیچ زبان انسانی. جهان پر از شکوفهٔ او با فام‌هایی نقاشی شده که ما حتی نمی‌توانیم تصورشان کنیم. رنگ‌های ناطیفی (UV+قرمز، UV+سبز، UV+زرد) را می‌بیند که انسان‌ها به‌معنای واقعی نمی‌توانند تجربه کنند، به‌علاوه پالتی معمولی و بسیار غنی.

رنگ‌های ناطیفی (UV+قرمز، UV+سبز، UV+زرد) را می‌بیند که انسان‌ها به‌معنای واقعی نمی‌توانند تجربه کنند، به‌علاوه پالتی معمولی و بسیار غنی. چهاررنگ‌بین (۴ مخروط) + قطرات روغنی

چشمانش حدود 15 چرخه در درجه (20/40 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 300° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 15 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 4 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

روزفعال.

رنگ‌هایی بدون معادل انسانی را درک می‌کند. فرابنفش را می‌بیند. دید زمانی بسیار سریع برای پرواز درجا. آزمایش‌ها نشان می‌دهند مرغ‌های مگس‌خوار می‌توانند رنگ‌هایی مانند فرابنفش-به‌علاوه-سبز را همچون سایه‌های مجزای خود در نظر بگیرند، رنگ‌هایی که برای چشم انسان به‌سادگی وجود ندارند، هرچقدر هم بکوشیم آن‌ها را تصور کنیم.

جزئیات مرغ مگس‌خوار، نزدیک ۲۰/۴۰، اندکی نرم‌تر از ۲۰/۲۰ شماست. افزون بر آن رنگ چهارمی می‌بیند، به‌علاوهٔ فام‌های فرابنفشِ آمیخته که شما هیچ راهی برای درکشان ندارید، و چشمانش حرکت را چنان سریع دنبال می‌کنند که یک شناوری را هدایت کنند.