خفاش جهان را چگونه می‌بیند؟

«کور مثل خفاش» به‌سادگی نادرست است: بیشتر خفاش‌ها به‌خوبی می‌بینند، و بسیاری حتی می‌توانند نور فرابنفش را آشکار کنند. آنچه ندارند جزئیات ریز است. تصویر بصری‌شان درشت می‌ماند چون برای کار دقیق گرفتن حشرات در تاریکی به‌جای آن بر پژواک‌یابی تکیه می‌کنند. بینایی تصویر بزرگ‌تر را اداره می‌کند؛ صدا کار تک‌تیراندازی را. رنگِ کم‌فروغ و درشت، با حساسیت به فرابنفش در بسیاری از گونه‌ها.

رنگِ کم‌فروغ و درشت، با حساسیت به فرابنفش در بسیاری از گونه‌ها. شبکیه غالب با یاخته‌های استوانه‌ای، با مخروط‌های S (اغلب UV) و L

چشمانش حدود 1.5 چرخه در درجه (20/800 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 180° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 1.5 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 40 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

عالی: غالب با یاخته‌های استوانه‌ای برای پرواز در شب.

بسیاری از گونه‌ها UV را می‌بینند. پژواک‌یابی حس اصلی است. تیزبینی بسیار پایین. برخی خفاش‌ها از دید فرابنفش بهره می‌برند تا پروازهای شامگاهی‌شان را با گرگ‌ومیشِ در حال محو زمان‌بندی کنند و گل‌های بازتابندهٔ فرابنفش را ببینند. این‌قدر از تصویر کهنهٔ خفاشِ نابینا.

جزئیات خفاش درشت است، شاید ۲۰/۸۰۰ در برابر ۲۰/۲۰ شما. چشمان پرمیله‌اش در تاریکی که چشمان شما درمی‌مانند عالی هستند، و بسیاری خفاش‌ها نور فرابنفشی می‌بینند که شما نمی‌توانید.