Hoe ziet een kikker de wereld?

Een kikker draagt een onderscheiding die geen ander dier kan claimen: hij blijkt kleur te zien zelfs in bijna volslagen duisternis. Twee bijzondere soorten staafjes laten hem blauw van groen onderscheiden bij sterrenlicht, bij intensiteiten waar onze eigen ogen alle kleur opgeven en enkel grijs zien. Overdag doen diezelfde uitpuilende ogen dienst als een voortreffelijke bewegingsdetector, bijna rechtstreeks bedraad met de tong. Kan kleuren onderscheiden bij lichtniveaus waarbij mensen volledig kleurenblind zijn. Bovendien een prachtige "insectendetector" via beweging.

Kan kleuren onderscheiden bij lichtniveaus waarbij mensen volledig kleurenblind zijn. Bovendien een prachtige "insectendetector" via beweging. Twee soorten staafjes (kleur bij weinig licht) + kegeltjes voor de dag

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 4 cycli per graad (20/300 (est.)), terwijl een mens rond de 60 cpd (20/20) komt. Zijn gezichtsveld beslaat ongeveer 330°.

Zijn ogen onderscheiden ongeveer 4 cycli per graad tegenover jouw 60, dus een gezicht moet zo'n 15 keer dichterbij zijn voordat het het detail ziet dat jij ziet. Je silhouet en je beweging komen helder aan; je gezichtsuitdrukking niet.

Uitzonderlijk: het kleurenzicht blijft behouden tot bij sterrenlicht.

Kleurenzicht bijna in het donker. Uitpuilende ogen met bijna panoramisch gezichtsveld. Voeden wordt door beweging getriggerd. Het zicht van een kikker is zo afgestemd op beweging dat een roerloos insect onopgemerkt kan blijven. Laat het echter maar even trillen, en de voedingsreflex van de kikker vuurt af; hij slaat toe op beweging en negeert stilstaand voedsel misschien volledig.

Het detail van een kikker is bescheiden, ruwweg 20/300 tegenover jouw 20/20. Toch blijft hij kleur zien bij sterrenlicht, lang nadat de jouwe tot grijs is vervaagd, en zijn bijna panoramische ogen missen weinig dat beweegt.