گوسفند جهان را چگونه می‌بیند؟

مانند بز، گوسفند جهان را از میان مردمک‌های افقی و شکاف‌مانند می‌بیند که دید زلالش را به نواری گسترده در سراسر چشم‌انداز می‌کشند. او طعمه است، پس چشمانش نمایی گسترده و حرکت‌گیر را بر جزئیات زلال ترجیح می‌دهند، و او آبی‌ها و زردهای محوِ یک دورنگ‌بین را می‌بیند. یک گله می‌تواند تقریباً از همه سو هم‌زمان مراقب باشد. دورنگ‌بینی آبی-زرد؛ تفکیک ضعیف قرمز.

دورنگ‌بینی آبی-زرد؛ تفکیک ضعیف قرمز. دورنگ‌بین (۲ نوع مخروط)

چشمانش حدود 7 چرخه در درجه (20/155 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 300° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 7 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 9 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

خوب؛ تاپتوم لوسیدوم به چرا در سپیده‌دم و شامگاه کمک می‌کند.

مردمک افقی. میدان دید تقریباً پانورامیک. حساس به حرکت. چشمان گوسفند چنان به دو سو جای گرفته‌اند که می‌تواند بی چرخاندن سر پشت خود را ببیند. این برای جانوری گله‌زی که باید همان لحظه‌ای که یکی از اعضا می‌گریزد متوجه شود و دنبالش کند سودمند است.

جزئیات گوسفند حدود ۲۰/۱۵۵ در برابر ۲۰/۲۰ شماست و دو رنگ می‌بیند در برابر سه رنگ شما. میدان تقریباً سرتاسری‌اش، به یاری لایه‌ای نورافزا برای سپیده‌دم و غروب، بسیار فراتر از نمای رو به جلوی شما می‌رود.