Πώς βλέπει τον κόσμο τον πιγκουίνο;

Τα μάτια ενός πιγκουίνου είναι ρυθμισμένα για τη θάλασσα όπου κυνηγά, όχι για την ακτή όπου περπατά κουνιστά. Η χρωματική του ευαισθησία γέρνει προς τα μπλε και ιώδη μήκη κύματος που επιβιώνουν κάτω από το νερό, ενώ το κόκκινο, το πρώτο χρώμα που καταπίνεται από το θαλασσινό νερό, δύσκολα καταγράφεται. Βλέπει καθαρά τόσο στον αέρα όσο και στο νερό, μια απαιτητική διπλή ζωή για οποιοδήποτε μάτι. Προσανατολισμένη προς το μπλε-ιώδες· τα κόκκινα είναι ασθενή. Βελτιστοποιημένη για την αντίθεση στο νερό, όπου το κόκκινο φως απορροφάται μέσα σε λίγα μέτρα.

Προσανατολισμένη προς το μπλε-ιώδες· τα κόκκινα είναι ασθενή. Βελτιστοποιημένη για την αντίθεση στο νερό, όπου το κόκκινο φως απορροφάται μέσα σε λίγα μέτρα. Κωνία μετατοπισμένα προς το μπλε/ιώδες (μικρότερη ευαισθησία στα μακρά κύματα)

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 8 κύκλους ανά μοίρα (20/130 (est.)), ενώ ο άνθρωπος φτάνει γύρω στους 60 cpd (20/20). Το οπτικό του πεδίο καλύπτει περίπου 240°.

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 8 κύκλους ανά μοίρα έναντι των δικών σου 60, οπότε ένα πρόσωπο πρέπει να είναι περίπου 8 φορές πιο κοντά για να πιάσει τη λεπτομέρεια που βλέπεις εσύ. Το περίγραμμα και η κίνησή σου φτάνουν καθαρά· η έκφρασή σου όχι.

Καλή· κυνηγά σε βάθος με λίγο φως.

Όραση μετατοπισμένη προς το μπλε/ιώδες. Οξεία τόσο στον αέρα όσο και στο νερό. Μικρή ευαισθησία στο κόκκινο. Το κόκκινο φως απορροφάται μέσα στα πρώτα λίγα μέτρα θαλασσινού νερού, οπότε τα μάτια ενός πιγκουίνου έχουν απλώς μειώσει την επένδυσή τους στο να βλέπουν το κόκκινο και έχουν στραφεί προς τα μπλε και τα ιώδη που ακόμη το φτάνουν σε βάθος.

Ένας πιγκουίνος βλέπει γύρω στο 20/130 έναντι του δικού σου 20/20, με το χρώμα του στραμμένο προς το μπλε και το ιώδες και με ασθενή κόκκινα. Κάτω από το νερό, εκεί που η δική σου όραση θολώνει απελπιστικά χωρίς μάσκα, η δική του παραμένει κοφτερή.