اژدهاماهی جهان را چگونه می‌بیند؟

در تاریکای خردکنندهٔ ژرف‌دریا، بیشتر جانوران تنها آبی می‌بینند، آخرین رنگی که به آن ژرفاها می‌رسد. اژدهاماهی استثنایی کمیاب با رازی مرگبار است: برخی گونه‌ها نور قرمز تولید و آن را می‌بینند، موجی خصوصی که طعمه‌شان به آن نابیناست. او در عمل دوربین یک تک‌تیرانداز را حمل می‌کند و قربانیان را در رنگی روشن می‌کند که هرگز آمدنش را نمی‌بینند. دید عملاً تک‌رنگ در آبی در تاریکی، به‌علاوه کانالی مخفی از قرمز دور که برای روشن‌کردن طعمه‌هایش بدون دیده‌شدن به کار می‌برد.

دید عملاً تک‌رنگ در آبی در تاریکی، به‌علاوه کانالی مخفی از قرمز دور که برای روشن‌کردن طعمه‌هایش بدون دیده‌شدن به کار می‌برد. غالب با یاخته‌های استوانه‌ای و هماهنگ با آبی؛ برخی گونه‌ها قرمز دور را نیز تشخیص می‌دهند

چشمانش حدود 2 چرخه در درجه (20/600 (est.)) را تفکیک می‌کنند، در حالی که انسان به حدود 60 cpd (20/20) می‌رسد. میدان دیدش حدود 180° را دربر می‌گیرد.

چشمانش حدود 2 چرخه در هر درجه را تفکیک می‌کند، در برابر ۶۰ چشم شما؛ پس یک چهره باید حدود 30 برابر نزدیک‌تر باشد تا همان جزئیاتی را ببیند که شما می‌بینید. طرح کلی و حرکت شما را روشن دریافت می‌کند، اما حالت چهره‌تان را نه.

شدید: سازگار با ناحیه نیمه‌شب.

نور قرمز دورِ نامرئی برای طعمه را می‌تاباند و می‌بیند. تقریباً در تاریکی مطلق زندگی می‌کند. یاخته‌های استوانه‌ای هماهنگ با آبی. اژدهاماهی می‌تواند پرتویی از نور فروسرخِ دور را از اندام‌هایی زیر چشمانش بتاباند و طعمهٔ نزدیک را نورافکن کند در حالی که برای آن نامرئی می‌ماند. این نورافکنی پنهان‌کار است در جهانی که تقریباً هیچ چیز دیگری اصلاً نمی‌تواند قرمز را درک کند.

جزئیات اژدهاماهی ضعیف است، شاید ۲۰/۶۰۰ در برابر ۲۰/۲۰ شما، و جهانش در اصل یک آبیِ کم‌سوی تنهاست. با همهٔ این‌ها، به‌طرزی نفیس با تاریکی‌ای سازگار است که شما در آن هیچ نمی‌دیدید، و چند گونه از کانالی قرمز که تنها از آنِ خودشان است بهره می‌برند.