Πώς βλέπει τον κόσμο τον σκίουρο;

Ο σκίουρος είναι εκείνο το σπάνιο τρωκτικό που ζει με το φως της μέρας, και τα μάτια του είναι φτιαγμένα ανάλογα: πλούσια σε κώνους, καλωδιωμένα για έναν φωτεινό, πολυάσχολο κόσμο πηδημάτων ανάμεσα στα κλαδιά. Βλέπει καθαρά τα μπλε και τα κίτρινα αλλά είναι τυφλός στο κόκκινο, και εγκαταλείπει σχεδόν εντελώς τη νυχτερινή του όραση σε αντάλλαγμα μιας κοφτερής επαγρύπνησης την ημέρα ψηλά στην κορυφή των δέντρων. Διχρωματισμός μπλε-κίτρινου· δεν βλέπει το κόκκινο. Καλό ημερήσιο χρώμα για ένα τρωκτικό.

Διχρωματισμός μπλε-κίτρινου· δεν βλέπει το κόκκινο. Καλό ημερήσιο χρώμα για ένα τρωκτικό. Διχρωματική (2 τύποι κωνίων), πλούσια σε κωνία (ημερόβια)

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 4 κύκλους ανά μοίρα (20/300 (est.)), ενώ ο άνθρωπος φτάνει γύρω στους 60 cpd (20/20). Το οπτικό του πεδίο καλύπτει περίπου 340°.

Τα μάτια του διακρίνουν περίπου 4 κύκλους ανά μοίρα έναντι των δικών σου 60, οπότε ένα πρόσωπο πρέπει να είναι περίπου 15 φορές πιο κοντά για να πιάσει τη λεπτομέρεια που βλέπεις εσύ. Το περίγραμμα και η κίνησή σου φτάνουν καθαρά· η έκφρασή σου όχι.

Φτωχή: είναι φτιαγμένος για το φως της ημέρας, σε αντίθεση με τα περισσότερα τρωκτικά.

Τρωκτικό ενεργό την ημέρα. Αμφιβληστροειδής πλούσιος σε κωνία. Ευρύ πεδίο για την ανίχνευση θηρευτών. Σε αντίθεση με τα ξαδέρφια του τα ποντίκια που αγαπούν τη νύχτα, ο αμφιβληστροειδής ενός σκίουρου είναι γεμάτος κώνους παρά ραβδία. Είναι ειδικός του φωτός της ημέρας, σχεδόν αβοήθητος στο σκοτάδι όπου ευδοκιμεί ένα ποντίκι.

Ένας σκίουρος βλέπει γύρω στο 20/300 έναντι του δικού σου 20/20 και δύο χρώματα έναντι των τριών δικών σου. Τη νύχτα τα καταφέρνει χειρότερα από σένα, που τουλάχιστον διατηρείς κάποια όραση, αλλά την ημέρα το ευρύ του πεδίο παραφυλάει διαρκώς για γεράκια από ψηλά.